includes the following24

W listopadzie 2010 r. ukazała się w języku polskim książka Pun Ngai „Pracownice chińskich fabryk". W dniach 22 i 23 listopada autorka promowała książkę w Poznaniu i Warszawie. Wydawcy książki wraz z SzumTV przeprowadzili wywiad z Pun Ngai na temat sytuacji tytułowych pracownic, zmian gospodarczych w Chinach, powstaniu nowej klasy robotniczej. Pun Ngai opowiada również o tym, jak sama pracowała w fabryce prowadząc badania w latach 90. oraz o grupach studenckich, które obecnie zatrudniają się w fabrykach, m.in. Disney'a czy Foxconn, by opisywać warunki pracy i wywierać presję na zarządy, by poprawić sytuację pracowników.

Kijów, kwiecień 2014 /// Interviews with Ukrainian activists - Kiev, April 2014 Dostępne napisy po polsku /// English subtitles available Więcej info: http://monde-diplomatique.pl/LMD99/in... https://libcom.org/news/report-visit-... Zobacz także: https://www.youtube.com/watch?v=1QNkd...

Kijów, kwiecień 2014 /// Interviews with Ukrainian activists - Kiev, April 2014 Dostępne napisy po polsku /// English subtitles available Więcej info: http://monde-diplomatique.pl/LMD99/in... https://libcom.org/news/report-visit-... Zobacz także: https://www.youtube.com/watch?v=1QNkd...

W dniach 5-6 grudnia w Warszawie odbyła się konferencja: "Kryzys: korekta czy załamanie systemu?" orgazniowana przez Lewicową Alternatywę i OZZ Inicjatywa Pracownicza. Patronat medialny nad konferencją objął Przegląd Anarchistyczny.

„Nie jesteśmy maszynami!" - demonstracja i piknik z okazji rocznicy strajku w Chung Hong w specjalnej strefie ekonomicznej LG. Apel o uczestnictwo w ogólnopolskiej manifestacji w pod-strefie kobierzyckiej przeciwko łamaniu praw pracowniczych i wolności związkowych. Pracujemy za grosze lub ponad nasze siły -- na linii produkcyjnej, na kasie, na słuchawkach, w usługach publicznych, przy tymczasowych projektach, jako trybiki w korporacjach lub publicznej administracji. Doświadczamy wyzysku, kurczących się środków materialnych, niestabilności naszego codziennego życia. Równocześnie stoimy w obliczu coraz głębszego ograniczania społecznych zabezpieczeń naszych podstawowych potrzeb (jak edukacja, opieka, zdrowie i dach nad głową). Rok temu grupa naszych koleżanek i kolegów z fabryki Chung Hong w specjalnej strefie ekonomicznej LG pod Wrocławiem powiedziała temu dość i podjęła strajk. 28 czerwca 2012 prawie 30 osób odstąpiło od pracy na linii produkcyjnej w proteście przeciwko dyscyplinarnemu zwolnieniu swojego kolegi i związkowca Inicjatywy Pracowniczej, stawiając opór wobec wykańczających warunków pracy, głodowych pensji i anty-związkowych represji. Po dwóch tygodniach strajku, zarząd fabryki zastosował lokaut -- dyscyplinarnie zwolnił z pracy 24 strajkujących pracownic i pracowników, tym samym zdeptał jedną z podstawowych wolności wywalczonych przez ruchy robotnicze. Zwolnieni za strajk stracili jakiekolwiek źródła dochodu (nie przysługiwało im nawet prawo do zasiłku dla bezrobotnych), do tej pory część osób nie znalazło pracy i boryka się z problemami finansowymi. Obecnie toczą się sprawy w sądzie pracy, które mogą potrwać nawet kilka lat. Zarząd zarówno Chung Hong, jak i innych strefowych fabryk LG wraz ze swoimi prawnikami z firmy JP Weber, podjął ogromne starania, by wyciszyć protest, represjonować (do dziś) członkinie i członków związku i osoby z ruchu społecznego, które wspierały strajk. Chcieli wymazać pamięć o oporze na strefie tak, by nie rozlał się na inne fabryki, tak by nie dopuścić do pracowniczej solidarności. Jak uświadomił nam strajk w fabryce, żyjemy w czasach, kiedy różne formy organizowania się są brutalnie tłumione tak przez państwo, jak i przez biznes. Ile z nas tego doświadczyło? Teraz chcemy przypomnieć im, że jest odwrotnie i walka trwa. Dlatego apelujemy do wszystkich, które/którzy solidaryzują się z pracującymi w fabrykach LG i ze zwolnionymi za protest -- dołączcie do nas na demonstracji przypominającej o rocznicy pierwszego strajku na strefie. Demonstracja odbędzie się 5 lipca w pod-strefie kobierzyckiej (Biskupice Podgórne, 14 km pod Wrocławiem), start o godzinie 13.30 pod fabryką Chung Hong (ul. Innowacyjna 4), a koniec wtedy, gdy tego zechcemy. Aby nie paść z głodu i wycieńczenia w walce, demonstracji będzie towarzyszył piknik z pokazami filmów, koncertami, jedzeniem i innymi kulturalnymi atrakcjami (info już wkrótce). 5 czerwca, 13:00, Start pod fabryką

W dniach 5-6 grudnia w Warszawie odbyła się konferencja: "Kryzys: korekta czy załamanie systemu?" orgazniowana przez Lewicową Alternatywę i OZZ Inicjatywa Pracownicza. Patronat medialny nad konferencją objął Przegląd Anarchistyczny. Więcej na temat kryzysu: http://www.przeglad-anarchistyczny.or... Stanowisko LA dotyczące kryzysu: http://www.la.org.pl/content/view/124...

W poniedziałek 20 lipca, po zakończeniu pierwszej zmiany, odbył się wiec pracowników H. Cegielski -- Poznań, zorganizowany przez Inicjatywę Pracowniczą. Bezpośrednią przyczyną zwołania wiecu było porozumienia, jakie zawarły ugodowe związki zawodowe działające w zakładzie, z prezesem Jarosławem Lazurko. Porozumienie przewiduje min. wysłanie części załogi na "postojowe" za 65% wynagrodzenia. Podczas wiecu przemawiał Marcel Szary z Inicjatywy Pracowniczej. Poinformował on, że jeżeli porozumienie wejdzie w życie sprawa zostanie zgłoszona Państwowej Inspekcji Pracy, gdyż jest ono całkowicie nielegalne, Kodeks pracy nie przewiduje bowiem możliwości zrzeczenia się przez pracownika części wynagrodzenia. Porozumienie łamie również układ zbiorowy obowiązujący w firmie, mówiący że za postojowe należy się 100% wynagrodzenia. Nad załogą wisi cały czas widmo zwolnień, panuje przekonanie że postojowe jest wstępem do wręczania indywidualnych wypowiedzeń, tak aby załoga nie mogła zorganizować akcji protestacyjnych. Podczas wiecu robotnicy pytali: "Dlaczego, skoro jest tak źle, zarząd firmy zarabia kilkadziesiąt tysięcy złotych?", "Za co prezes bierze takie pieniądze?". Szary stwierdził, że skoro jednym przygotowanym na kolanie dokumentem, można pozbawić załogi niemal połowy wynagrodzenia, to tak samo można zrównać wszystkim pensje, tak by prezes zarabiał tyle samo co suwnicowa. Dodał również, że nie może być zgody na to, aby kosztami kryzysu obciążać załogę, która pracuje tak samo jak wcześniej. Marcel Szary przemawiał z prowizorycznej metalowej platformy, co było aluzją do planów dyrekcji, aby zlikwidować tzw. "płytę" na terenie zakładu, która jest tradycyjnym miejscem spotkań i wieców załogi. Na koniec wiecu zapowiedziano, że kolejna demonstracja odbędzie się pod siedzibą związków zawodowych, jeżeli nie wycofają się one z anty-pracowniczego porozumienia.

English subtitles Film przedstawia historię pracownic poznańskich żłobków publicznych, które w 2011 r. rozpoczęły walkę z marginalizacją pracy kobiet. Powodem był spadek płac opiekunek oraz próba prywatyzacji poznańskich placówek opiekuńczych. W odpowiedzi na działania urzędu miejskiego pracownice żłobków wstąpiły do związku zawodowego i zagroziły strajkiem, dzięki czemu wywalczyły podwyżki, poprawę warunków pracy i ostatecznie zablokowały prywatyzację żłobków. Jednak Ich protest ciągle się nie zakończył. Do dzisiaj żadna z sił politycznych zasiadających w radzie miasta nie podjęła żadnych istotnych działań prowadzących do ograniczenia wyzysku kobiet. Pracownice nadal żądają podniesienia płac, skrócenia czasu pracy, niższych opłat dla rodziców i zwiększenia ilości miejsc w żłobkach. Konflikt w ich miejscu pracy zapoczątkował długą batalię o zmianę polityki społecznej i budżetowej miasta oraz dofinansowanie tych sfer, do których przypisane są kobiety m.in. opieki, pomocy społecznej, edukacji, kultury. Opiekunki zaczęły też głośno mówić o tym, że to na ich barkach zwykle spoczywają obowiązki domowe związane z utrzymaniem rodziny dlatego nieprzestaną walczyć o powszechnie dostępną służbę zdrowia wraz z możliwością przerywania ciąży. Protesty dotyczące zaostrzenia prawa do aborcji dowodzą, że kobiety stanowią realne zagrożenie dla panujących stosunków władzy. Jednak nie jest to jedyny przejaw ich siły, z którym mieliśmy do czynienia w ostatnich latach. „Strajk kobiet trwa” pokazuje jednak, że kobiecy opór w Polsce ma swoją historię. The women's strike goes on The film depicts the history of female employees of public nurseries in Poznan, which in 2011 has began to fight the marginalization of women's work. The reason was a drop in workers wages and an attempt to privatize Poznan nurseries. In response to activities of the municipal office, carers’ have joined the trade union fighting for the wage increases, improved working conditions, threatened the authorities with the strike and ultimately blocked the privatization of nurseries. However, their protest is still not over. Until today, none of the political forces on the city council have taken any significant steps to curb the exploitation of women. Employees still demand higher wages, shorter working day, lower fees for parents and more places in nurseries. Conflict at their workplace has initiated a long battle to change the social and budgetary policy of the city and enhance the spheres to which women are assigned, among others care, social welfare, education, culture. The caregivers also began to speak out loudly that household duties related to the maintenance of the family, are usually on their shoulders, this is why they will continue fighting for the commonly available health service with the possibility of terminating pregnancy. Protests against tightening of abortion law prove that women pose a real threat to prevailing power relations. However, this is not the only manifestation of their strength in recent years. "Women's strike goes on” shows that women's resistance in Poland has its history.

W piatek 12 kwietnia o godz. 13 spod filharmoni w Gorzowie Wielkopolskim ruszy demonstracja przeciwko prywatyzacji służby zdrowia oraz domagająca się spłaty zadłużenia pracowniczego wobec byłej załogi SPZOZ w Kostrzynie nad Odrą. Chodzi również o szerszy problem łamania praw pracowniczych i zadłużania się samorządów. Przemarsz zatrzyma się przed biurami PO i PIS, a zakończy pod Urzędem Wojewódzkim. Od przeszlo 5 lat byli pracownicy SPZOZ walczą o zaległe wypłaty za pracę w tym zakładzie. Obecnie dług wynosi dla 360 pracowników około 6 mln zł. Starostwo Powiatowe w Gorzowie przez ten okres niewiele zrobiło, żeby oddać te pieniądze. W styczniu 2013 r. radni przegłosowali projekt budżetu, który nie przekazuje pracownikom ani złotówki. Inicjatywa Pracownicza brała udział w blokadzie urzędu (czytaj więcej). Planowana demonstarcja wpisuje się również w prowadzoną przez IP kampanię ,,Przeciwko prywatyzacji usług publicznych". Byli pracownicy szpitala mówią: "Dla nas skończył się czas rozmów, będziemy prowadzić sprawy sądowe przeciwko starostwu i przygotowujemy dużą demonstrację w Gorzowie pod hasłem ,,Przeciwko prywatyzacji usług publicznych", gdzie będziemy krytykować prywatyzację usług medycznych, niewypłacenie byłym pracownikom szpitala w Kostrzynie nad Odrą zaległych pensji od 5 lat oraz świadome zadłużanie powiatu gorzowskiego przez przedłużanie procesu likwidacji."